Аторвастерол в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению аторвастерола в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток аторвастерола, взаимодействие с другими лекарствами, применение аторвастерола (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Аторвастерол
Международное название: Аторвастатин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые оболочкой, 10 мг, 20 мг и 40 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
C Средства, влияющие на сердечно-сосудистую систему
C10 Гиполипидемические средства
C10A Гиполипидемические препараты, монокомпонентные
C10A A Ингибиторы гмг кoа-редуктазы
Фарм. группа:
Гиполипидемические препараты. ГМГ–КоА редуктазы ингибиторы. Код AТС C10AA05
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света, месте, при температуре не выше 25 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять препарат после истечения срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки круглой формы, двоявыпуклые, покрытые оболочкой белого цвета (для дозировок 10 мг и 20 мг). Таблетки oвальной формы, двоявыпуклые, покрытые оболочкой белого цвета (для дозировки 40 мг).

Состав аторвастерола в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество аторвастерола

аторвастатин кальция эквивалентно аторвастатину 10 мг, 20 мг или 40 мг
10 мг, 20 мг немесе 40 мг аторвастатинге баламалы кальций аторвастатині

Вспомогательные вещества в аторвастероле

мaннитол, целлюлоза микрокристаллическая, кальция карбонат, повидон, кроскармеллоза, натрия лаурилсульфат, кремния диоксид коллоидный безводный, магния стеарат, состав оболочки: гипромеллоза, титана диоксид (E171), макроголь 6000, тальк
мaннитол, микрокристалды целлюлоза, кальций карбонаты, повидон, кроскармеллоза, натрий лаурилсульфаты, кремнийдің коллоидты сусыз қостотығы, магний стеараты, қабықтың құрамы: гипромеллоза, титанның қостотығы (E171), макроголь 6000, тальк

Показания к применению таблеток аторвастерола

  • в сочетании с рекомендованной диетой с целью снижения повышенной концентрации общего холестерина, холестерина ЛПНП, aполипопротеина B или триглицеридов у пациентов с первичной гиперхолестеринемией, гетерозиготной семейной гиперхолестеринемией или комбинированной (смешанной) гиперлипидемией (соответствующей типу II a или типу II b по Фредериксону)
  • при гомозиготной семейной гиперхолестеринемии в качестве вспомогательного лечения в комбинации с другими гиполипидемическими лекарственными препаратами, снижающими уровень холестерина (ЛПНП) или в случае недостаточной эффективности других методов терапии.
  • для снижения риска летальных исходов ИБС и рисков развития инфаркта миокарда, стенокардии, инсульта и для уменьшения необходимости проведения процедур реваскуляризации у больных сердечно-сосудистыми заболеваниями и/или дислипидемией, а также в случае, если эти заболевания не выявлены, но имеется не менее трех факторов риска развития ИБС, таких как возраст более 55 лет, курение, артериальная гипертензия, низкие концентрации в плазме крови Хс-ЛПВП, случаи раннего развития ИБС у родственников
  • алғашқы гиперхолестеринемиясы, гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы немесе біріктірілген (аралас) гиперлипидемиясы (Фредериксон бойынша II а типіне немесе II b типіне сәйкес келетін) бар емделушілерде ұсынылған емдәммен үйлестіріп жалпы холестерин, ТТЛП холестерині, В aполипопротеині немесе триглицеридтердің жоғарылаған концентрациясын төмендету мақсатында
  • гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемияда холестерин (ТТЛП) деңгейін төмендететін басқа гиполипидемиялық дәрілік препараттармен біріктіріп қосымша ем ретінде немесе емдеудің басқа әдістерінің тиімділігі жеткіліксіз жағдайда
  • жүрек-қантамыр аурулары және/немесе дислипидемиясы бар науқастардағы ЖИА өлім-жітіммен аяқталу қаупін және миокард инфарктісі, стенокардия, инсульттің даму қауіптерін төмендету үшін және реваскуляризация емшараларын жүргізу қажеттілігін азайту үшін, сондай-ақ егер бұл аурулар анықталмаған, бірақ 55 жастан асу, шылым шегу, артериялық гипертензия, қан плазмасындағы төмен Хс-ТЖЛП концентрациялары, туыстарында ерте дамыған ЖИА жағдайлары сияқты ЖИА даму қаупінің кем дегенде үш факторы болған жағдайда

Противопоказания аторвастерола в таблетках

  • повышенная чувствительность к аторвастатину или какому-либо вспомогательному веществу этого лекарственного продукта в анамнезе
  • заболевания печени в активной стадии или сохраняющейся повышенной активности аминотрансфераз в сыворотке крови, 3-кратно превышающей верхнюю границу нормы
  • миопатии
  • беременность и период лактации
  • женщины репродуктивного возраста, которые не применяют контрацептивные средства
  • сыртартқысында аторвастатинге немесе осы дәрілік өнімнің қандай да бір қосымша затына жоғары сезімталдық
  • белсенді сатыдағы немесе жоғарғы қалып шегінен 3 есе асып түсетін қан сарысуындағы аминотрансферазалардың жоғары белсенділігі сақталатын бауыр аурулары
  • миопатиялар
  • жүктілік немесе лактация кезеңі
  • контрацептивтік құралдар қолданбайтын бала көтеру жасындағы әйелдер

Побочные действия таблеток аторвастерола

Часто (≥1/100 дo <1/10)
  • тошнота, диспепсия, боли в животе, диарея, запоры, метеоризм
  • аллергические реакции, кожная сыпь, зуд
  • бессонница
  • головные боли, головокружение, парестезии, тактильная гиперчувствительность
  • слабость, боль в грудной клетке, боль в плечах
  • миалгии, артралгии
  • периферические отеки
Не очень часто (≥1/1000 дo <1/100)
  • анорексия, рвота, панкреатит
  • тромбоцитопения
  • гипергликемия или гипогликемия
  • алопеция
  • амнезия
  • периферическая нейропатия, усталость
  • шум в ушах
  • крапивница
  • миопатии
  • импотенция
  • увеличение массы тела
Редко(≥1/10000 дo <1/1000)
  • гепатит, застойная желтуха
  • миозит, рабдомиолиз
Очень редко(<1/10000)
  • aнафилаксия
  • вазомоторный отек, буллезная сыпь (в том числе полиморфная эритема, синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз
  • повышение активности сывороточных аминотрансфераз (имеет обратимый характер)
  • повышение активности креатинкиназы (CK)
Жиі (≥1/100-ден <1/10-ға дейін)
  • жүрек айну, диспепсия, іштің ауыруы, диарея, іш қатулар, метеоризм
  • аллергиялық реакциялар, тері бөртпесі, қышыма
  • ұйқысыздық
  • бас ауырулар, бас айналу, парестезиялар, тактильді асқын сезімталдық
  • әлсіздік, кеуде қуысының ауыруы, иықтың ауыруы
  • миалгиялар, артралгиялар
  • шеткергі ісінулер
Өте жиі емес (≥1/1000-нан <1/100-ге дейін)
  • анорексия, құсу, панкреатит
  • тромбоцитопения
  • гипергликемия немесе гипогликемия
  • алопеция
  • амнезия
  • шеткергі нейропатия, шаршау
  • құлақтың шуылдауы
  • есекжем
  • миопатиялар
  • импотенция
  • дене салмағының көбеюі
Сирек (≥1/10000-нан <1/1000-ға дейін)
  • гепатит, іркілісті сары ауру
  • миозит, рабдомиолиз
Өте сирек (<1/10000)
  • aнафилаксия
  • вазомоторлы ісіну, буллезді бөртпе (соның ішінде полиморфты эритема, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалық некролиз
  • сарысу аминотрансферазалары белсенділігінің жоғарылауы (қайтымды сипат алады)
  • креатинкиназа (CK) белсенділігінің жоғарылауы

Особые указания к применению

Влияние на печень
Перед началом лечения необходимо провести контрольные исследования функции печени и регулярно вести мониторинг показателей функции печени во время применения препарата. Пациенты, у которых установлено повышение активности аминотрансфераз, должны находиться под наблюдением до нормализации результатов. В случае сохранения более чем 3-кратного повышения активности аминотрансфераз рекомендуется снижение дозы или oтмена лекарственного препарата Аторвастерол. Необходимо соблюдать осторожность во время применения лекарственного препарата Аторвастерол у пациентов, употребляющих большие количества алкоголя и (или) с заболеваниями печени в анамнезе.

Влияние на скелетные мышцы
Аторвастерол, подобно другим ингибиторам HМG-CoA редуктазы, в очень редких случаях может оказывать влияние на скелетные мышцы и вызывать миалгии, миозит и миопатию, которая, в свою очередь, может вести к развитию рабдомиолиза, состоянию, потенциально угрожающему жизни, характеризующемуся значительным повышением активности креатинкиназы (более чем 10-кратное превышение нормы), миоглобинемию и миоглобинурию, которые, в свою очередь, могут вести к развитию почечной недостаточности.

Перед началом лечения:
Перед началом лечения статинами в следующих случаях необходимо проводить определение активности креатинкиназы (CK) у пациентов: с нарушениями функции почек, гипотиреозом, С миопатией в анамнезе, с миопатией, связанной с приемом статинов или фибратов в анамнезе, с нарушениями функции печени и (или) злоупотребляющие алкоголем, пациенты пожилого возраста (старше 70 лет).

Исследование активности креатинкиназы (CK)
Aктивность креатинкиназы не следует определять после тяжелой физической нагрузки, а также при наличии других факторов, которые могут повлиять на результаты исследования. В этом случае интерпретация полученных результатов может быть затруднительна. В случае существенного повышения значения активности креатинкиназы (> пятикратно выше верхней границы нормы) необходимо повторить определение в течение следующих от 5 дo 7 дней с целью подтверждения результатов.

В ходе лечения

Необходимо незамедлительно сообщать врачу о появлении мышечных болей, спазмов или слабости мышц, особенно если этому сопутствует общая слабость и лихорадка.
  • если вышеупомянутые симптомы появляются внезапно в ходе применения Аторвастерола, необходимо незамедлительно провести измерение активности креатинкиназы. В случае существенного повышения значения активности креатинкиназы (>5 раз выше нормальных показателей) необходимо отменить Аторвастерол.
  • если симптомы, связанные с мышцами, обостряются и становятся обременительными для пациента, необходимо прекратить прием лекарственного препарата, даже если активность креатинкиназы не превышает пятикратное значение нормальных показателей.
Если симптомы, связанные с мышцами, уступят, а активность креатинкиназы возвратится к нормальным значениям, можно продолжать дальнейшее применение Аторвастерола или другого статина, при условии применения сниженных доз и пристального наблюдения за состоянием пациента.

Если aктивность креатинкиназы резко увеличится до уровня, 10-кратно превышающего нормальные показатели, или в случае диагностирования или подозрения на развитие рабдомиолиза (распад скелетных мышц) необходимо немедленно прервать лечение Аторвастеролом.

Риск развития рабдомиолиза возрастает во время применения Аторвастерола в комбинации с такими лекарственными препаратaми как циклоспорин, эритромицин, кларитромицин, итраконазол, кетоконазол, нефазодон, ниацин, гемфиброзил и другие фибраты и ингибиторы протеазы вируса ВИЧ

Детский возраст
Нет клинического опыта применения Аторвастерола в педиатрической практике.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и другими потенциально опасными механизмами.
Бауырға әсер етуі
Емдеуді бастар алдында бауыр қызметіне бақыланатын зерттеулер жүргізу және препаратты қолдану кезінде бауыр қызметінің көрсеткіштеріне жүйелі мониторинг жүргізу қажет. Аминотрансферазалар белсенділігінің артуы анықталған емделушілер нәтижелер қалыпты болғанша қадағалауда болуы тиіс. Аминотрансферазалар белсенділігі 3 еседен көп жоғарылауы сақталған жағдайда Аторвастерол дәрілік препаратының дозасын азайту немесе тоқтату ұсынылады. Сыртартқысында бауыр аурулары бар және (немесе) алкогольді көп мөлшерде тұтынатын емделушілерде Аторвастерол дәрілік препаратын қолдану кезінде сақ болу қажет.

Қаңқа бұлшықеттеріне әсер етуі
Аторвастерол, басқа HМG-CoA редуктаза тежегіштері сияқты, өте сирек жағдайларда қаңқа бұлшықеттеріне әсер етіп, миалгияларды, миозит пен миопатияны туындатады, ол өз кезегінде креатинкиназа белсенділігінің едәуір артуымен (қалып шегінен 10 еседен көп асып кету) сипатталатын өмірге аса қауіпті күй – рабдомиолиздің дамуына, миоглобинемияға және миоглобинурияға әкелуі, ол өз кезегінде бүйрек жеткіліксіздігінің дамуына апаруы мүмкін.

Емдеуді бастар алдында
Статиндермен емдеуді бастар алдында келесі жағдайларда: сыртартқысында бүйрек қызметінің бұзылулары, гипотиреозы, С миопатиясы бар, сыртартқысында статиндер немесе фибраттарды қабылдаумен байланысты миопатиясы, бауыр қызметінің бұзылулары бар және (немесе) алкогольді шектен тыс тұтынатын емделушілерде, егде жастағы емделушілерде (70 жастан асқан) креатинкиназа (CK) белсенділігін анықтау қажет.

Креатинкиназа (CK) белсенділігін зерттеу
Креатинкиназа белсенділігін ауыр дене жүктемесінен кейін, сондай-ақ зерттеу нәтижелеріне ықпал етуі мүмкін басқа факторлар бар кезде анықтауға болмайды. Бұл жағдайда алынған нәтижелерді талдап-түсіндіру қиын болады. Креатинкиназа белсенділігінің мәні едәуір жоғарылаған жағдайда (> жоғарғы қалып шегінен бес есе жоғары) нәтижелерді растау мақсатында анықтауды келесі 5-7 күн аралығында қайталау керек.

Емдеу барысында

Шұғыл түрде дәрігерге бұлшықет ауырулары, бұлшықеттің түйілуі немесе әлсіреуінің пайда болуы жөнінде хабарлап, әсіресе егер онымен жалпы әлсіздік және қызба қатарласса
  • егер жоғарыда аталған белгілер Аторвастеролды қолдану барысында кенеттен пайда болса, креатинкиназа белсенділігін шұғыл өлшеу қажет. Креатинкиназа белсенділігінің мәні едәуір жоғарылаған жағдайда (> қалыпты көрсеткіштерден 5 есе жоғары) Аторвастеролды тоқтату қажет.
  • егер бұлшықеттермен байланысты белгілер, тіпті креатинкиназа белсенділігі қалыпты көрсеткіштердің бес еселік мәнінен аспаса да, өршитін және емделуші үшін ауыр болса, дәрілік препаратты қабылдауды тоқтату керек.
Егер бұлшықеттермен байланысты белгілер басылып, креатинкиназа белсенділігі қалыпты мәндерге оралса, азайтылған дозаларда және емделушінің жай-күйін жіті қолданған жағдайда Аторвастеролды немесе басқа статинді қолдануды әріқарай жалғастыруға болады.

Егер креатинкиназа белсенділігі қалыпты көрсеткіштерден 10 есе асатын деңгейге дейін күрт жоғарыласа, немесе рабдомиолиз диагностикаланса немесе онаң дамуына күдік туындаса (қаңқа бұлшықеттерінің ыдырауы) Аторвастеролмен емдеуді дереу үзу керек.

Аторвастеролды циклоспорин, эритромицин, кларитромицин, итраконазол, кетоконазол, нефазодон, ниацин, гемфиброзил және басқа фибраттар және АИВ вирусы протеазасының тежегіштері сияқты дәрілік препараттармен біріктіріп қолданған кезде рабдомиолиздің даму қаупі артады.

Балалық жас
Аторвастеролды педиатриялық тәжірибеде қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін ескеріп, автокөлік және басқа қауіпті механизмдерді басқарған кезде сақтық шарасын қадағалау керек.

Дозировка и способ применения

Перед началом терапии лекарственным препаратом Аторвастерол следует рекомендовать пациенту стандартную гипохолестеринемическую диету и ее соблюдение в течение всего периода лечения. Дозу необходимо устанавливать индивидуально на основании исходных значений концентрации холестерина (ЛПНП), цели лечения и ответа пациента на лечение.

В сочетании с рекомендованной диетой с целью снижения повышенной концентрации общего холестерина , холестерина ЛПНП, аполипротеина В или триглицеридов у пациентов с первичной гиперхолестеринемией.

Обычно применяют начальную дозу 10 мг в сутки. Moдификацию дозирования следует производить с интервалами не менее 4 недели или более. Максимальная суточная доза составляет 80 мг в сутки. Суточную дозу следует принимать всю сразу, один раз в день, независимо от времени суток, во время еды или независимо от приема пищи.

Первичная гиперхолестеринемия и комбинированная (смешанная) гиперлипидемия
У большинства пациентов достаточно дозы 10 мг в сутки лекарственного препарата Аторвастерол. Начало эффективности наблюдается обычно в течение 2 недель от начала приема лекарственного препарата, a максимальное терапевтическое действие проявляется по истечении 4 недель.

Гетерозиготная и гомозиготная форма семейной гиперхолестеринемии
Начальная доза составляет 10 мг лекарственного препарата Аторвастерол в сутки. Дозу следует устанавливать индивидуально для каждого пациента и подбирать с не менее чем 4-недельными интервалами вплоть до достижения дозы 40 мг в сутки. Затем дозу можно увеличить до максимальной, 80 мг в сутки, или дозы 40 мг аторвастатина, применяемой одновременно с лекарственным препаратом, связывающим желчные кислоты. В случае пациентов с диагностированной ишемической болезнью сердца, а также у пациентов с повышенным риском появления ишемических эпизодов целью лечения является достижение концентрации холестерина (ЛПНП) <3 ммоль/л (или <115 мг/дл) и общего холестерина <5 ммоль/л (или <190 мг/дл).

Пациенты с почечной недостаточностью
Нарушения функции почек не влияют на концентрацию аторвастатина в плазме и на его эффективность. С этой точки зрения нет необходимости в модификации дозы.

Пациенты пожилого возраста
Эффективность аторвастатина и его переносимость у пациентов в возрасте старше 70 лет при рекомендованном режиме дозирования такие же, как у остальных взрослых пациентов.
Аторвастерол дәрілік препаратымен емдеуді бастар алдында емделушіге стандартты гипохолестеринемиялық емдәмді және бүкіл емделу кезеңінде оны қадағалауға кеңес беру керек. Дозаны холестерин концентрациясының (ТТЛП) бастапқы мәндерінің, емдеу мақсатының және емделушінің емге жауабы негізінде әркімге жеке белгілеу қажет.

Алғашқы гиперхолестеринемиясы бар емделушілерде жалпы холестерин, ТТЛП холестерині, В аполипротеині немесе триглицеридтердің жоғарылаған концентрациясын төмендету мақсатында ұсынылған емдәммен үйлестіріп

Әдетте, тәулігіне 10 мг бастапқы доза қолданылады. Дозаны модификациялауды кемінде 4 апта немесе одан да көп аралықтармен жүргізген жөн. Ең жоғары тәуліктік доза тәулігіне 80 мг құрайды. Тәуліктік дозаның бәрін бірден, күніне бір рет, тәулік мезгіліне байланыссыз, ас ішу кезінде немесе ас ішуге қарамастан қабылдау керек.

Алғашқы гиперхолестеринемия және біріктірілген (аралас) гиперлипидемия
Емделушілердің көпшілігінде Аторвастерол дәрілік препаратының тәулігіне 10 мг дозасы жеткілікті. Дәрілік препаратты қабылдай бастағаннан, әдетте, 2 апта ішінде тиімділігінің басталуы байқалады, ал ең жоғары емдік әсері 4 апта өткенде көрініс береді.

Отбасылық гиперхолестеринемияның гетерозиготалы және гомозиготалы түрі
Аторвастерол дәрілік препаратының бастапқы дозасы тәулігіне 10 мг құрайды. Дозаны әр емделуші үшін жеке белгілеп, тәулігіне 40 мг дозаға дейін жеткізе кемінде 4 апталық аралықтармен таңдау керек. Сосын дозаны аторвастатиннің тәулігіне ең жоғары 80 мг немесе өт қышқылдарын байланыстыратын дәрілік препаратпен бір мезгілде қолданылатын 40 мг дозасына дейін арттыруға болады. Жүрегінің ишемиялық ауруы диагностикаланған емделушілер жағдайында, сондай-ақ ишемиялық көріністерінің пайда болу қаупі жоғары емделушілерде емдеу мақсаты холестериннің (ТТЛП) <3 ммоль/л (немесе <115 мг/дл) және жалпы холестериннің <5 ммоль/л (немесе <190 мг/дл) концентрациясына жетуі болып табылады.

Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілер
Бүйрек қызметінің бұзылуы плазмадағы аторвастатин концентрациясына және оның тиімділігіне әсер етпейді. Осы көзқарас тұрғысынан дозаны модификациялау қажет емес.

Егде жастағы емделушілер
Аторвастатиннің тиімділігі және оның 70 жастан асқан емделушілердегі көтерімділігі ұсынылған дозалау режимінде қалған ересек емделушілердегімен бірдей.

Взаимодействие с лекарствами

Риск развития миопатии во время применения лекарственных препаратов из группы ингибиторов ГМГ-КоА-редуктазы повышается во время одновременного применения циклоспорина, производных фибриновой кислоты, макролидных антибиотиков, включая эритромицин, противомикозных лекарственных препаратов из группы азолов или ниацина. Редко это приводило к наступлению распада скелетных мышц наряду с нарушением функции почек, вызванном миоглобинурией. По этой причине необходимо сопоставлять пользу от одновременного применения вышеупомянутых лекарственных препаратов с лекарственным препаратом Аторвастерол с потенциальными опасностями такого применения.

Ингибиторы цитохрома P450 3A4:
Аторвастатин метаболизируется с участием цитохрома P450 3A4. Поэтому во время одновременного применения Аторвастерола и ингибиторов цитохрома P450 3A4 (напр., циклоспорина, макролидных антибиотиков, включая эритромицин и кларитромицин, нефазодона, противогрибковых лекарственных препаратов из группы азолов, в том числе итраконазол, а также ингибиторов протеазы вируса ВИЧ, может привести к повышению уровня аторвастатина в плазме.

Эритромицин, кларитромицин:
Одновременное применение Аторвастерола в дозе 10 мг один раз в сутки с эритромицином (500 мг четыре раза в сутки) или кларитромицином (500 мг два раза в сутки), известными ингибиторами цитохрома P450 3A4, вызывало повышение концентрации аторвастатина в плазме. Kларитромицин вызывал увеличение Cmax для Аторвастерола на 56%, a AUC - на 80%.

Ингибиторы гликопротеина P:
Аторвастерол и его метаболиты являются субстратами гликопротеина P. Ингибиторы гликопротеина P (напр., циклоспорин) могут увеличивать биологическую доступность аторвастатина.

Итраконазол:
Одновременное применение аторвастерола в дозе 40 мг и итраконазола в дозе 200 мг в сутки вызывало трехкратное увеличение AUC аторвастатина.

Ингибиторы протеазы:
Одновременное применение Аторвастерола с ингибиторaми протеазы, известными как ингибиторы цитохрома CYP3A4, было связано с увеличением концентрации аторвастатина в плазме.

Грейпфрутовый сок:
Содержит один или несколько ингредиентов, подавляющих CYP3A4, и может повышать концентрацию в плазме лекарственных препаратов, метаболизируемых посредством этого цитохрома. Прием 240 мл грейпфрутового сока вызывал увеличение AUC Аторвастерола на 37% и уменьшение AUC активного ортогидроксильного метаболита на 20,4%. Употребление больших количеств грейпфрутового сока (свыше 1,2 литра в сутки в течение 5 дней) увеличивало 2,5-кратно AUC Аторвастерола и 1,3- кратно AUC aктивных ингибиторов ГМГ-КоА редуктазы (аторвастатина и его активных метаболитов). По этой причине не рекомендуется употреблять большие количества грейпфрутового сока во время терапии аторвастатином.

Индукторы цитохрома P450 3A4:
Влияние лекарственных препаратов, индуцирующих цитохром P450 3A4 (например: рифампицин, фенитоин), на Аторвастерол неизвестно. Возможные взаимодействия с другими субстратами этого изофермента, хотя они не известны, должны приниматься во внимание в случае применения других лекарственных препаратов с узким терапевтическим индексом, например, антиаритмических лекарственных препаратов класса III, таких как, например, aмиодарон.

Гемфиброзил/фибраты:
Во время одновременного применения ингибиторов Аторвастерол с фибратами может повышаться риск развития миопатии. Гемфиброзил угнетает глюкуронизацию аторвастатина и поэтому может вызывать повышение уровня аторвастатина в сыворотке.

Дигоксин:
В случае введения многократных доз дигоксина и 10 мг Аторвастерола в одно и то же время концентрация дигоксина в равновесном состоянии не изменяется. В то же время одновременное применение дигоксина и 80 мг Аторвастерола один раз в сутки вызвало повышение концентрации дигоксина приблизительно на 20%. Это взаимодействие, вероятно, происходит вследствие угнетения транспорта, осуществляемого мембранным белком гликопротеином Р. Необходимо тщательно наблюдать за пациентами, принимающими дигоксин.

Пероральные контрацептивы:
Одновременное применение Аторвастерола и пероральных контрацептивов вызывает повышение концентрации норэтистерона и этинилэстрадиола. Рост концентрации необходимо учитывать во время установления доз пероральных контрацептивов.

Koлестипол:
У пациентов, получающих Аторвастерол одновременно с колестиполом, происходит снижение (приблизительно на 25%) концентрации аторвастатина и его активных метаболитов в плазме. Однако гиполипидемический эффект был более выражен в случае одновременного введения аторвастатина и колестипола, чем во время применения каждого лекарственного препарата отдельно.

Лекарственные препараты, нейтрализующие кислотность желудочного сока:
Одновременное применение Аторвастерола и антацидных лекарственных препаратов, содержащих алюминия гидроксид и магния гидроксид, снижало концентрацию аторвастатина в плазме приблизительно на 35%, причем это не влияло на снижение концентрации фракции ЛПНП холестерина.

Варфарин:
Одновременное применение Аторвастерола и варфарина вызвало незначительное сокращение протромбинового времени в течение первых дней приема этих двух лекарственных препаратов, однако такое состояние возвращалось в норму в течение 15 дней. Тем не менее, однако, необходимо внимательно наблюдать за пациентами, принимающими варфарин, если в их лечение вводится аторвастатин.

Феназон:
Одновременное введение многократных доз Аторвастерола и феназона не оказывало или оказывало незначительное влияние на клиренс феназона.

Циметидин:
Взаимодействия между циметидином и Аторвастеролом не выявили какого-либо взаимодействия между этими лекарственными препаратaми.

Aмлодипин:
Фармакокинетические свойства Аторвастерола в равновесном состоянии не изменялись во время одновременного применения Аторвастерола в дозе 80 мг и амлодипина в дозе 10 мг.

Другие лекарственные продукты:
Аторвастерол применяли одновременно с антигипертензивными и гипогликемизирующими лекарственными препаратaми, не установлено клинически значимых взаимодействий.
ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерінің тобындағы дәрілік препараттарды қолдану кезіндегі миопатияның даму қаупі эритромицин, азолдар тобының микозға қарсы дәрілік препараттарын немесе ниацинді қоса, циклоспоринді, фибрин қышқылының туындыларын, макролидті антибиотиктерді бір мезгілде қолданғанда жоғарылайды. Мұның миоглобинуриядан туындаған бүйрек қызметінің бұзылуымен қатар қаңқа бұлшықеттерінің ыдырауына әкелуі сирек. Осы себепке орай, жоғарыда аталған дәрілік препараттарды Аторвастерол дәрілік препаратымен бір мезгілде қолданудың пайдасын осындай қолданудың зор қауіптілігімен салыстыру қажет.

P450 3A4 цитохромының тежегіштері:
Аторвастатин P450 3A4 цитохромының қатысуымен метаболизденеді. Сондықтан Аторвастерол мен P450 3A4 цитохромының тежегіштерін (мысалы, эритромицин және кларитромицин, нефазодон, азолдар тобының зеңдерге қарсы дәрілік препараттарын, соның ішінде итраконазол, сондай-ақ АИВ вирусының протеаза тежегіштерін қоса, циклоспорин, макролидті антибиотиктер) бір мезгілде қолдану плазмадағы аторвастатин деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін.

Эритромицин, кларитромицин:
Аторвастеролды 10 мг дозада тәулігіне бір рет P450 3A4 цитохромының белгілі тежегіштері - эритромицинмен (500 мг тәулігіне төрт рет) немесе кларитромицинмен (тәулігіне екі рет 500 мг) бір мезгілде қолдану плазмадағы аторвастатин концентрациясының жоғарылауын туындатты. Kларитромицин Аторвастерол Cmax-ның 56%, aл AUC-ның 80% ұлғаюын туғызды.

Р гликопротеинінің тежегіштері:
Аторвастерол және оның метаболиттері Р гликопротеин субстраттары болып табылады. Р гликопротеинінің тежегіштері (мыс., циклоспорин) аторвастатиннің биологиялық жетімділігін арттыра алады.

Итраконазол:
Тәулігіне Аторвастеролды 40 мг дозада және итраконазолды 200 мг дозада бір мезгілде қолдану аторвастатин AUC-ның үш есе артуын туындатты.

Протеаза тежегіштері:
Аторвастеролды CYP3A4 цитохромының тежегіштері ретінде белгілі протеаза тежегіштерімен бір мезгілде қолдану плазмадағы аторвастатин концентрациясының жоғарылауымен байланысты болды.

Грейпфрут шырыны:
Құрамында CYP3A4-ті бәсеңдететін бір немесе бірнеше ингредиенттері бар, әрі осы цитохром арқылы метаболизденетін дәрілік препараттардың плазмадағы концентрациясын арттыра алады. 240 мл грейпфрут шырынын қабылдау Аторвастерол AUC-ның 37% ұлғаюын және белсенді ортогидроксильді метаболит AUC-ның 20,4% азаюын туғызған. Грейпфрут шырынын үлкен мөлшерде тұтыну (5 күн бойы тәулігіне 1,2 литрден аса) Аторвастерол AUC-ын 2,5 есе және белсенді ГМГ-КоА редуктаза тежегіштері (аторвастатин және оның белсенді метаболиттері) AUC-ын 1,3 есе жоғарылатты. Осы себепке орай, аторвастатинмен емделу кезінде грейпфрут шырынын көп мөлшерде тұтыну ұсынылмайды.

P450 3A4 цитохромының индукторлары:
P450 3A4 цитохромын индукциялайтын дәрілік препараттардың (мысалы: рифампицин, фенитоин) Аторвастеролға ықпал етуі белгісіз. Осы изоферменттің басқа субстраттарымен болжамды өзара әрекеттесулер, олар белгісіз болса да, мысалы aмиодарон сияқты III класты аритмияға қарсы дәрілік препараттар тәрізді емдік индексі тар басқа дәрілік препараттарды қолданған жағдайда назарға алынуы тиіс.

Гемфиброзил/фибраттар:
Аторвастерол тежегіштерін фибраттармен бір мезгілде қолданған уақытта миопатияның даму қаупі артады. Гемфиброзил аторвастатиннің глюкурондануын бәсеңдетеді, сондықтан да сарысудағы аторвастатин деңгейінің жоғарылауын туындатады.

Дигоксин:
Дигоксиннің және 10 мг Аторвастеролдың дозаларын белгілі бір мезгілде көп рет енгізген жағдайда тепе-тең күйдегі дигоксин концентрациясы өзгермейді. Сонымен қатар дигоксин мен 80 мг Аторвастеролды тәулігіне бір рет бір мезгілде қолдану дигоксин концентрациясының шамамен 20% ұлғаюын туындатты. Бұл өзара әрекеттесу, ықтималды түрде, Р гликопротеин жарғақшалы ақуызымен жүзеге асатын тасымалдың бәсеңдеуі салдарынан жүреді. Дигоксин қабылдайтын емделушілерді мұқият қадағалау қажет.

Ішу арқылы қабылданатын контрацептивтер:
Аторвастерол мен ішу арқылы қабылданатын контрацептивтерді бір мезгілде қолдану норэтистерон мен этинилэстрадиол концентрациясының артуын туғызады. Ішу арқылы қабылданатын контрацептивтердің дозаларын белгілеген кезде концентрацияның өсуін есепке алу қажет.

Koлестипол:
Аторвастеролды колестиполмен бір мезгілде алатын емделушілерде плазмадағы аторвастатин мен оның белсенді метаболиттері концентрациясының (шамамен 25%) төмендеуі жүреді. Алайда гиполипидемиялық әсер аторвастатин мен колестиполды бір мезгілде енгізген жағдайда әр дәрілік препаратты бөлек қолданған кезден гөрі, айқын көріністі болды.

Асқазан сөлінің қышқылдылығын бейтараптандыратын дәрілік препараттар:
Аторвастерол мен құрамында алюминий гидроксиді мен магний гидроксиді бар антацидті дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану плазмадағы аторвастатин концентрациясын шамамен 35% төмендеткен, дегенмен бұл холестерин ТТЛП фракциясы концентрациясының төмендеуіне әсер етпеген.

Варфарин:
Аторвастерол мен варфаринді бір мезгілде қолдану осы екі дәрілік препаратты қабылдаудың алғашқы күндері ішінде протромбин уақытының болымсыз қысқаруын туғызған, алайда мұндай жай-күй 15 күн ішінде қалып шегіне оралған. Дегенмен варфарин қабылдайтын емделушілерді, егер оларды емдеуге аторвастатин енгізілсе, ұқыпты қадағалау қажет.

Феназон:
Аторвастерол мен феназонның көп реттік дозаларын бір мезгілде енгізу феназон клиренсіне ықпал етпеген немесе мардымсыз әсер еткен.

Циметидин:
Аторвастерол мен циметидин арасындағы өзара әрекеттестіргенде осы дәрілік препараттардың арасындағы қандай да бір өзара әрекеттесулер анықталған жоқ.

Aмлодипин:
Аторвастеролдың тепе-тең күйдегі фармакокинетикалық қасиеттері Аторвастеролды 80 мг дозада және амлодипинді 10 мг дозада бір мезгілде қолданған кезде өзгермеген.

Басқа дәрілік өнімдер:
Аторвастерол гипертензияға қарсы және гипогликемиялайтын дәрілік препараттaрмен бір мезгілде қолданылған, клиникалық мәні бар өзара әрекеттесулер анықталмаған.

Передозировка аторвастеролом в таблетках

Симптомы - усиление побочных эффектов.

Лечение - симптоматическое. Необходимо контролировать активность креатинкиназы в сыворотке.
Белгілері – жағымсыз әсерлердің күшеюі.

Емдеу – белгісіне қарай. Сарысудағы креатинкиназа белсенділігін бақылау қажет.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание: После приема внутрь аторвастатин быстро всасывается, достигая максимальной концентрации в плазме (Cmax) в течение 1- 2 часов. Степень всасывания увеличивается пропорционально дозе аторвастатина. Биодоступность аторвастатина в форме таблеток, покрытых оболочкой, составляет 95% - 99% по сравнению с биодоступностью аторвастатина, принятого в виде раствора. Абсолютная биодоступность аторвастатина составляет oколo 12%, a системная доступность ингибирующей активности в отношении ГМГ-КоА редуктазы составляет 30%. Низкая системная доступность лекарственного препарата объясняется пресистемным клиренсом в слизистой оболочке желудочно-кишечного тракта до того, как он попадает в кровоток и /или быстрым метаболизмом в печени (эффект первого прохождения).

Распределение: cредний объем распределения аторвастатина составляет oколo 381 л. Аторвастатин связывается с белками плазмы более чем на 98%.

Meтаболизм: аторвастатин метаболизируется с участием цитохрома P-450 3A4 дo орто- и парагидроксилированных производных и различных продуктов β-окисления. Затем эти соединения метаболизируются путем глюкуронидации. Угнетение in vitro ГМГ-КоА редуктазы орто- и парагидроксилированными метаболитами сопоставимо с угнетением аторвастатином. Ингибирующая активность в отношении ГМГ-КоА редуктазы примерно на 70% обусловлена активными метаболитами.

Элиминация: После метаболических преобразований в печени и вне печени аторвастатин выводится в основном с желчью. Однако лекарственный препарат, по-видимому, не подвергается кишечно-печёночной рециркуляции. Средний период полувыведения фазы элиминации аторвастатина в плазме человека составляет около 14 часов. Период полувыведения ингибирующей активности в отношении ГМГ-КоА редуктазы равен 20—30 часов, что объясняется влиянием активных метаболитов.

Дети: Фармакологические данные, касающиеся детей, недоступны.

Пол: Концентрации аторвастатина и его активных метаболитов отличаются у женщин и мужчин (у женщин Cmax примерно на 20% выше, чем у мужчин, в то же время AUC на 10% меньше, чем у мужчин). Эти различия не имеют никакого клинического значения, a разница в действии на липиды крови у женщин и мужчин несущественна.

Печеночная недостаточность: Концентрация аторвастатина и его активных метаболитов в плазме значительно увеличена (Cmax примерно в 16 раз, а AUC примерно в 11 раз) у пациентов с хроническим алкогольным поражением печени (Childs-Pugh B).
Сіңуі: Ішке қабылдағаннан кейін аторвастатин жылдам сіңіп, плазмадағы ең жоғары концентрациясына (Cmax) 1-2 сағат ішінде жетеді. Сіңу дәрежесі аторвастатин дозасына пропорционал артады. Қабықпен қапталған таблеткалар түріндегі аторвастатин биожетімділігі ерітінді түрінде қабылданған аторвастатиннің биожетімділігімен салыстырғанда 95%-99% құрайды. Аторвастатиннің нақтылы биожетімділігі шамамен 12%, aл ГМГ-КоА редуктазасына қатысты тежеу белсенділігінің жүйелі жетімділігі 30% құрайды. Дәрілік препараттың төмен жүйелі жетімділігі ол қан ағымына түскенге дейін асқазан-ішек жолының шырышты қабығындағы жүйе алдындағы клиренсімен және/немесе бауырдағы жылдам метаболизмімен (алғаш өту әсері) түсіндіріледі.

Таралуы: аторвастатиннің орташа таралу көлемі 381 л-ге жуық құрайды. Аторвастатин плазма ақуыздарымен 98%-дан астам байланысады.

Meтаболизмі: аторвастатин P-450 3A4 цитохромының қатысуымен орто- және парагидроксилденген туындыларға және әртүрлі β-тотығу өнімдеріне дейін метаболизденеді. Сосын осы қосылымдар глюкурондану жолымен метаболизденеді. Орто- және парагидроксилденген метаболиттердің ГМГ-КоА редуктазасын in vitro бәсеңдетуі аторвастатиннің бәсеңдетуімен салыстырарлық. ГМГ-КоА редуктазасына қатысты тежеу белсенділігі шамамен 70% белсенді метаболиттермен жүзеге асады.

Шығарылуы: Бауырдағы және бауырдан тыс метаболикалық түзілімдерден кейін аторвастатин негізінен өтпен шығарылады. Алайда дәрілік препарат ішек-бауырда кері айналымға ұшырамауы да ықтимал. Адам плазмасындағы аторвастатиннің шығарылу фазасының орташа жартылай шығарылу кезеңі шамамен 14 сағатқа жуық құрайды. ГМГ-КоА редуктазаға қатысты тежеу белсенділігінің жартылай шығарылу кезеңі 20-30 сағатқа тең, ол белсенді метаболиттер әсерімен түсіндіріледі.

Балалар: Балаларға қатысты фармакологиялық деректері белгісіз.

Жынысы: Аторвастатин мен оның белсенді метаболиттерінің концентрациялары әйелдер мен ерлерде ерекшеленеді (әйелдердегі Cmax ерлердегіден гөрі шамамен 20% жоғары, сонымен қатар AUC уақыты ерлерге қарағанда 10% аз). Бұл ерекшеліктердің ешқандай клиникалық мәні жоқ, aл қан липидтеріне әсер ету айырмашылығы әйелдер мен ерлерде онша емес.

Бауыр жеткіліксіздігі: бауырдың созылмалы алкогольді зақымдануы (Childs-Pugh B) бар емделушілерде плазмадағы аторвастатин мен оның белсенді метаболиттерінің концентрациясы едәуір жоғарылаған (Cmax шамамен 16 есе, ал AUC шамамен 11 есе).

Фармакодинамика

Аторвастерол является селективным конкурентным ингибитором ГМГ-КоА редуктазы, фермента, ответственного за превращение 3-гидрокси-3- метилглютарилкоэнзима A в мевалонат, прекурсор стеролов, включая холестерин. В печени триглицериды и холестерин встраиваются в состав липопротеинов ЛПОНП (липопротеины очень низкой плотности) и поступают в плазму крови с целью транспортировки в периферические ткани. Липопротеины низкой плотности (ЛПНП), образующиеся из липопротеинов очень низкой плотности, катаболизируются в основном при взаимодействии с высокоаффинными рецепторами липопротеинов низкой плотности.

Аторвастерол снижает уровень холестерина и липопротеинов в плазме крови, ингибируя активность ГМГ-КоА редуктазы и синтез холестерина в печени. Аторвастерол увеличивает также число печёночных рецепторов ЛПНП на поверхности клеточной мембраны гепатоцитов, что приводит к усилению захвата и катаболизма ЛПНП.

Аторвастерол снижает образование ЛПНП и число частиц ЛПНП. Он вызывает выраженное и стойкое повышение активности ЛПНП рецепторов, а также оказывает благоприятное действие на качество циркулирующих ЛПНП. Аторвастерол эффективно снижает уровень холестерина/ЛПНП у пациентов с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией, которая обычно не поддаётся терапии другими гиполипидемическими лекарственными препаратами.

Аторвастерол снижает концентрацию общего холестерина (на 30%-46%), холестерина/ЛПНП (на 41%-61%), аполипопротеина В (на 34%-50%) и триглицеридов (на 14%-33%) с одновременным ростом в разных диапазонах концентрации холестерина ЛПВП и аполипопротеина A1.

Доказано, что снижение уровня общего холестерина, холестерина-ЛПНП и аполипопротеина B приводит к уменьшению количества сердечно-сосудистых инцидентов и числа смертей, вызванных сердечно-сосудистой патологией.
Аторвастерол A 3-гидрокси-3- метилглютарилкоэнзимнің холестеринді қоса, стеролдар прекурсоры - мевалонатқа айналуына жауапты фермент ГМГ-КоА редуктазаның іріктелген бәсекелес тежегіші болып табылады. Бауырда триглицеридтер мен холестерин ТӨТЛП (тығыздығы өте төмен липопротеиндер) липопротеиндерінің құрамына тізіледі де, шеткергі тіндерге тасымалдану мақсатында қан плазмасына түседі. Тығыздығы өте төмен липопротеиндерден түзілетін тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) негізінен тығыздығы төмен липопротеиндердің аффинділігі жоғары рецепторларымен өзара әрекеттескен кезде катаболизденеді.

Аторвастерол ГМГ-КоА редуктаза белсенділігін және бауырдағы холестерин синтезін тежей отырып, қан плазмасындағы холестерин мен липопротеиндер деңгейін төмендетеді. Аторвастерол гепатоциттердің жасушалық жарғақшасы беткейінде ТТЛП бауыр рецепторларының санын да арттырады, бұл ТТЛП қармалуы мен катаболизмінің күшеюіне әкеледі.

Аторвастерол ТТЛП түзілуін және ТТЛП бөлшектерінің санын төмендетеді. Ол ТТЛП рецепторлары белсенділігінің айқын және тұрақты жоғарылауын туғызады, сондай-ақ айналымдағы ТТЛП сапасына жайлы әсерін тигізеді. Аторвастерол, әдетте, басқа гиполипидемиялық дәрілік препараттармен емдеуге келмейтін гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар емделушілерде холестерин/ТТЛП деңгейін тиімді төмендетеді.

Аторвастерол ТЖЛП холестерині және А1 аполипопротеин концентрацияларының әртүрлі ауқымдарында бір мезгілде өсетін жалпы холестерин (30%-46%), холестерин/ТТЛП (41%-61%), В аполипопротеині (34%-50%) және триглицеридтердің (14%-33%) концентрациясын төмендетеді.

Жалпы холестерин, холестерин-ТТЛП және В аполипопротеин деңгейінің төмендеуі жүрек-қантамырлар инциденттері санының және жүрек-қантамыр патологиясынан туындаған өлім санының азаюына әкеледі.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток в контурной ячейковой упаковке из фольги алюминиевой. По 3 контурные упаковки вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
10 таблеткадан алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 3 пішінді қаптамадан қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдерінде жазылған медицинада нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады.